Thursday, September 3, 2009
1 2 3 4 5 6
Hello,ako nga pala si Melissa Kristine Tibodo.Nakatira lang ako sa maliit na bahay sa lungsod ng Quezon.Hehe,mahirap lang kami,ang nanay ko,nag titinda ng gulay sa palengke at ang tatay ko ay nag lalako ng mani.24years old na ako,at grabe no,tapos na ko ng pag aaral.Hehe,Pinagsikapan kasi ng mga magulang ko na pag tapusin ako.
Sabi ko sa nanay ko na pag laki ko ay mananalo kami ng lotto.Mahilig nga pala ako tumaya ng lotto.At isang beses palang ako nanalo,tatanungin niyo ba kung magkano?6oo pesos!Pero ok lang yun,nakabili naman kami ng mga pagkain pang isang buwan.Maghahanap na ako ng trabaho ng umagang iyon.Pero,nakakita ako ng isang tayaan ng lotto.Bigla ako pumunta doon.At hindi ko namalayan ang oras na late na ako para mag apply.
Ito nga pala ang mga itinaya kong numero:
1
2
3
4
5
6
Isinubok ko lang ito dahil may natira akong bente pesos galing kahapon.Kasiyahan lang naman sana ito.
Ayun,pagkatingin ko sa oras nung ipapasa ko na sa babae ang papel,bigla akong nagulat.
Nag jeep na ako sa sa wakas!Nasa opisina na rin.
Pero,pagkatapos ng tatlong oras ay hinihintay ko ang resulta.
Hindi daw ako nakapasa.
''Halos lahat na yata ng building dito sa Maynila ay napuntahan ko na''
Wika ni Melissa.
Hindi siya natanggap sa lahat.
Pagkatapos ng isang linggo na lumipas,nag babasa nang diyaryo ang kanyang ama.
Hiniram niya ito ng saglit.At tinignan niya ang likod,nakita niya ang mga nanalo sa lotto,at nanalo siya ng 13 million pesos.Siya lang ang nanalo!
Nakuha na niya,at humahanga sakanya ang mga tao.
Ito ang sabi niya noong nagdadasal siya:
"Panginoon,marami pong salamat dito sa ibinigay niyo,hindi man ako makapasok sa kahit anong trabaho ay nakakuha naman ako ng magandang karangalan.Marami pong salamat,hahanap po ako ng kahit anong trabaho kahit anong mangyari."
At ayun,hindi parin nauubos ang pera nila dahil matipid siya.Hindi niya ito ginagastos sa hindi naman kailangan.
Ayun ang istorya ni Melissa.
Sabi ko sa nanay ko na pag laki ko ay mananalo kami ng lotto.Mahilig nga pala ako tumaya ng lotto.At isang beses palang ako nanalo,tatanungin niyo ba kung magkano?6oo pesos!Pero ok lang yun,nakabili naman kami ng mga pagkain pang isang buwan.Maghahanap na ako ng trabaho ng umagang iyon.Pero,nakakita ako ng isang tayaan ng lotto.Bigla ako pumunta doon.At hindi ko namalayan ang oras na late na ako para mag apply.
Ito nga pala ang mga itinaya kong numero:
1
2
3
4
5
6
Isinubok ko lang ito dahil may natira akong bente pesos galing kahapon.Kasiyahan lang naman sana ito.
Ayun,pagkatingin ko sa oras nung ipapasa ko na sa babae ang papel,bigla akong nagulat.
Nag jeep na ako sa sa wakas!Nasa opisina na rin.
Pero,pagkatapos ng tatlong oras ay hinihintay ko ang resulta.
Hindi daw ako nakapasa.
''Halos lahat na yata ng building dito sa Maynila ay napuntahan ko na''
Wika ni Melissa.
Hindi siya natanggap sa lahat.
Pagkatapos ng isang linggo na lumipas,nag babasa nang diyaryo ang kanyang ama.
Hiniram niya ito ng saglit.At tinignan niya ang likod,nakita niya ang mga nanalo sa lotto,at nanalo siya ng 13 million pesos.Siya lang ang nanalo!
Nakuha na niya,at humahanga sakanya ang mga tao.
Ito ang sabi niya noong nagdadasal siya:
"Panginoon,marami pong salamat dito sa ibinigay niyo,hindi man ako makapasok sa kahit anong trabaho ay nakakuha naman ako ng magandang karangalan.Marami pong salamat,hahanap po ako ng kahit anong trabaho kahit anong mangyari."
At ayun,hindi parin nauubos ang pera nila dahil matipid siya.Hindi niya ito ginagastos sa hindi naman kailangan.
Ayun ang istorya ni Melissa.
DAHILAN KUNG BAKIT PANOT SI PROF FLENR
Noong bata pa si Flenr,Mahilig ito mag experimento ng kung anu-ano.
Siya rin ay isang matalinong bata,at bukod don',isa siyang Iskolar.
Mahirap lamang sila ngunit nag sisikap ang kanyang mga magulang na pag aralin itong si Flenr dahil ito'y matalino at mahal nila ito.Siya rin ay isang matalinong bata,at bukod don',isa siyang Iskolar.
Si Flenr ay nag iisang anak lamang.Siya ay malungkot dahil dito.At ang nangyari ay nagpakatalino pa si Flenr lalo upang makalimutan na wala siyang kapatid.Hindi na siya nakikipag laro.At lalo pa siyang nag aaral ng mabuti.Natutuwa naman ang mga magulang niya ngunit siya'y sobra na sa pag aaral.Hindi na niya naaasikaso ang buhay ng isang bata.Labing apat na gulang palang ay nakatapos na siya ng High-School.Lalong naging hindi mapansining bata itong si Flenr.At ang mga magulang niya ay nalulungkot na dahil dito.Hindi na nila alam ang gagawin nila.Hanggang makatapos sa Kolehiyo si Flenr..Gusto niya pa ulit magaral pero ang problema ay hindi na pwede.Hindi na siya tinatanggap ng mga eskwelahan dahil matalino na siya.Ang sinabi naman ng Guro nila noong Labing apat siya ay dapat making Prof. Nalang Siya.Bila niya itong naalala ngunit hindi na niya alam kung ano ang gagawin niya.
Nabaliw siya ng limang taon.
Umiiyak ang mga magulang niya at hindi na rin nila alam ang gagawin nila kay Flenr.
Hanggang ikinulong si Flenr sa Kulungan ng Baliw,doon siya nakapag move-on..
Naging Prof. siya pero matanda na siya nung nangyari iyon.
Hindi pa panot si Prof Flenr pero naging Panot lang siya dahil sa katalinuhan niya.
Nabaliw siya ng limang taon.
Umiiyak ang mga magulang niya at hindi na rin nila alam ang gagawin nila kay Flenr.
Hanggang ikinulong si Flenr sa Kulungan ng Baliw,doon siya nakapag move-on..
Naging Prof. siya pero matanda na siya nung nangyari iyon.
Hindi pa panot si Prof Flenr pero naging Panot lang siya dahil sa katalinuhan niya.
Subscribe to:
Posts (Atom)
Posts
